تبلیغات و نقش آن

                                                                             Mediakracy         

آیا می توان ذهن انسان را  در جهتی خلاف خواست و اراده او کنترل کرد؟ آیا انسان آنقدر تاثیر پذیر است که هر متخصص تبلیغاتی آشنا با رموز اندیشه و احساسات او بتواند رفتارش را در جهت مطلوب هدایت کرد؟ برای این پرسش دو پاسخ وجود دارد:

 پاسخ نخست آنست که،

شباهنگ راد

روز گرامی­داشت کومه­له، روز قدردانی و ارج­گذاری به یک جریان اجتماعی است که پرچم­دار استراتژی کمونیستی در جنبش کردستان است. کومه له در سه دهه گذشته، دوران سخت و پر تحولی را با سرافرازی و پیروزمندانه پشت سر گذاشته است.

سخنگوی دولت گفت: « برخی فکر می کنند باید بخاطر حوادث طبیعی هم به دولت تذکر داد.»‏

توضیح: بلایای طبیعی بلایایی هستند که بطور طبیعی نازل می شوند، مانند سیل، زلزله، توفان و ‏احمدی نژاد

برای شروع بحث زیر مقدمه ای کوتاه را در مورد "سرطان و متاستاز" مینویسم. یکی از ویژگی های سرطان یا غده بدخیم این است که سلولهای بخشی از بدن به شیوه کنترل نشده و سریع تکثیر می یاببند و در این قسمت بیمار غده ای از سلولهای نارس درست می شود. این غده می تواند خود را به بخشهای دیگر بدن به سرعت سرایت دهد. این سرایت را  به زبان پزشکی "متاستاز" می نامند. بنا بر همین مثال من سرمایه و هند، مقاصد این

جناح های حکومت اسلامی ایران، با این که بر سر تقسیم قدرت و ثروت با همدیگر در جدالند، اما در دفاع از حکومت اسلامی و بنیان گذار آن روح الله خمینی، منافع مشترکی دارند. آن ها در سرکوب و کشتار، شکنجه و اعدام، استثمار وحشیانه نیروی کار و همچنین در پرونده سازی برای فعالین فرهنگی، اجتماعی و سیاسی دخیلند.

فرافکنی های پوستینه پوش

قضیه یِ پوستین پوش ما داستان کِرمی است که سیبی فاسد را جهان وانفسا می پنداشت و هر چه به او می گفتند که ورای افق دیدش جهانی نهفته بغایت گسترده تر، حکایت یاسین بود بر گوشی ناشنوا. فکر نکنید که این را صرفاً در پاسخ به کنایه یِ اهانت آمیزش می گویم

بینا داراب زند می گوید

لطفآ اینجا را کلیک کنید

تا آخر ايستاده ايم

مصي(مصطفي)شيرواني

به تمام نهادها-سازمان ها-تشكل ها  
و انسان هاي شرافتمند

رفقا!فكر نمي كنم تكذيب خبر بازداشت من در حاليكه 

همیشه زمستان و سرما و برفش برای من و بسیاری دیگر از رفقا حس شکوه مندی از یک انقلاب پیروز را به همراه داشت، حسی که

١٦ فوریه روز اعتراض سراسری به جمهوری اسلامی برای آزادی همه دانشجویان زندانی

آزادیخواهان جهان!

زندانی، شکنجه و فشار و دستگیری و تعقیب دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب همچنان ادامه دارد.

درحالی که بیش از ٤٠ نفر از دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب در زندان ها بسر میبردند،

کانون نویسندگان ایران:
پاسخ به پروند سازی های یک مفتش فرهنگی

• در پی چاپ نوشته ای به قلم محمد قوچانی در نشریه ی شهروند امروز علیه کانون نویسندگان ایران، دبیرخانه کانون به این اتهامات پاسخ گفته و نوشته است: به دفاع از آزادی بیان و قلم وفادار باقی خواهد ماند ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
آدينه  ۵ بهمن ۱٣٨۶ -  ۲۵ ژانويه ۲۰۰٨

... و حال آن‌که چون فضیلت و دانش و آزادی‌خواهی، یعنی خصالی که حس کینه‌توزیِ مرگبارِ مفتشان عقاید را برمی‌انگیزد، نابود شود، جامعه در ننگین‌ترین احوالِ نادانی و تباهی و بندگی باقی می‌ماند.

نوشته ای از منصور پرستار

www.sedaeazadi.se

طبق گزارش رادیو سراسری سوئد "اکوت"، مسجد بزرگی در شهر گوتنبرگ در منطقه "رامبه ریت در هیسینگن"، برای مسلمانان در تابستان امسال افتتاح خواهد شد. لازم به ذکر است که این مسجد با سعی و کوشش عربستان سعودی در سوئد ساخته شده است. عربستان سعودی 8 میلیون دولار که برابر است با 55 میلیون کرون سوئد را در این رابطه سرمایه گذاری کرده است. این اولین بار در تاریخ سوئد است که همچین هزینه زیادی را کشور خارجیی برای ساختن یک مسجد، در داخل سوئد می پردازد. این مسجد 25 متر بلند است و گنجایش 1000 مسلمان نماز خوان را دارد. عربستان سعودی ساخت این مسجد را قدمی بزرگ برای نزدیکی مسلمانان از لحاظ فرهنگی و دینی تلقی می کند.

پشت پرده سیاست بورژوا- مذهبی و سوءاستفاده از مساله دمکراسی، اهداف و مقاصد اسلامیسم

چیز عجیبی نیست که کشوری دیکتاتور مثل عربستان سعودی از دمکراسی بورژوایی غرب استفاده می کند تا جهل، خرافه و تبعیض را وارد جامعه غربی کند. حاکمان عربستان با به کاربردن دیپلماسی اقتصادی بسیاری از سران کشور های دنیا را مجبور به پذیرفتن خواستهای خود می کنند. از طرف دیگر خود ضمام داران غربی به گسترش روابط تجاری با این کشور احتیاجی مبرم دارند.

عربستان سعودی سالهای سال است که در دایر کردن و تعلیم مذهبیان چه در سطح بین المللی و چه  در اروپا نقش اساسی را ایفا کرده است. این کشور هیچ وقت

شباهنگ راد

با آغاز حركت "مستقل" دانشجويان چپ در 16 آذر امسال، مباحثاتی در صفوف نيروهای روشنفكر و چپ خارج از كشور دامن زده شده است‏كه پرداختن و نگاه چندين باره به موقعيتِ دانشجويان و چپِ درون جامعه بی فايده نمی‏باشد. پراتيك تا كنونی جنبش‏های اعتراضی كارگری – توده‏ای نشان داده است‏، تامادامی‏كه‏ نيروهای چپ و انقلابی، فعاليت‏های مبارزاتی خود را حول سازمان معين و با برنامه‏ای سامان نبخشند، قادر به انجام وظايف و رسالت تاريخی خويش نمی‏باشند. بر اين اساس بر هر عنصر كمونيست معتقد به برقراری جامعه‏ی انسانی و عدالت‏خواه‏ست تا رويدادها و كنش‏های درون جامعه را نه از منظر منفعت سياسی معين گروه خويش بل از زاويه‏ی منافع‏ی عموم جنبش‏های انقلابی مورد كنكاش قرار دهد؛ بر دلائل نافرجامی و باز دارنده‏ی مبارزه واقف گردد و روش‏های نوين و كار ساز انقلابی و پيش‏رونده را جايگزين آن‏ها سازد.

دانشجویان و دانش آموزان عزیز!

نیروهای سرکوب و اختناق، تحمل شنیدن صدای آزادی و برابری از دانشگاه ها را ندارند. آنها به خیال خود میخواهند با حمله به دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب صدای آزادیخواهی را خفه کنند و خواست برابری انسان ها را سرکوب کنند.

اما این خیالی باطل است. تا زمانیکه انسان ها آزاد نباشند، تا زمانیکه

نوشته ای از منصور پرستار

2008-01-12

دیشب نوشته ای را از ر.محمد امین حسامی در انتقاد از ر.ابراهیم علیزاده خواندم که لازم دانستم چند جمله را در این رابطه بنویسم و نظرات خودم را مثل کسی که حق و حقوقی چه از لحاظ سیاسی و چه از لحاظ پیوند دیرینه خانوادگی من با این تشکیلات را ابراز دارم.

ر. حسامی در این نوشته حملاتی را به ر.علیزاده میکند که گویا جواب دادن وعکس العمل ر.علیزاده نشانه توطئه چینی ایشان نسبت به انتقادات 5-6 نفر اعتراضی درون حکا است. من در این نوشته نمیخواهم از کسی دفاع کنم بلکه سوالات مجهولی برایم جای پرسش است که برایش جواب میخواهم و چند نقد کوتاه بر نوشته ر.حسامی.

یکی از مشخصه های واقعی و عینی در حزب کمونیست ایران (حکا) این است که دمکراسی و حقوق افراد از همه لحاظ رعایت میشود. این هم نه تبلیغات است و نه اغراق. به گذشته حکا نگاهی بیاندازید و قضاوت کنید. در این حزب 2 انشعاب روی داده است یکی سال 1990 و یکی سال 2000 و هر دو بار انشعابیون با

                                                                                        پویان انصاری

  Pouyan49@yahoo.se                                      

راستی، آش نذری یادت نره .....

بالاخره نفهمیدم تکلیف ما چیه!؟ بعضی وقتها شخصیت ها و نیروهای مترقی و انقلابی

از جمله کمونیستها میگویند: ما پژواک فریاد مردم دربند مان هستیم از جمله خود بنده.

میگوئید یعنی چه!؟ جواب میدهیم یعنی اینکه، وقتی هر انسانی را رژیم جنایتکارجمهوری اسلامی در ایران بهر "جُرمی"! که فکر میکنید …. دستگیر میکند، باید از حقوق انسانی او دفاع کنیم، حال میخواهد آن فرد سرکار  ِ خانم شیرین عبادی برنده بلیط بخت آزمایی باشد یا آقای اکبر گنجی که جای عالیجناب سرخپوش، رسمأ جانی را با رهبر چماقداران حزب الله، خامنه ای عوض کرد. یا اکبر محمدی که او را در زندان کُشتند، یا فیض مهدوی که اعدامش کردند، فرقی ندارد ما باید از آن ها دفاع کنیم!

به یکی از رفقا گفتم که فلانی٬ بیا منو کمک کن که یکی از دوستانم را به ینگه دنیا بیارم. او  به من گفت٬ پدر جان ول کن. کجا بیاد٬ الان دیگه آخر فیلمه. حالا داستان٬ داستان احمدی است که آخر فیلم آمده و تازه میپرسه کی حکمت متوفی از اسرائیل دفاع کرد و

كمبود و قطع گاز و راه ‏حل «احمدی‏نژاد»!!

شباهنگ راد

عجب جامعه‏ای را سران حكومت برای كارگران و زحمت‏كشان ساخته‏اند. مملكتی كه سرشار از منابع‏ی طبيعی نفت و گاز می‏باشد، اكثريت مردم آن می‏بايست از آن‏ها بی بهره گردنند. مشكلات و مصائب هم‏چنان دارد بر سر روی توده‏های ستم‏ديده تلنبار می‏شود و سران حكومت در فكر آنند تا در "جشن‏های رنگارنگ هسته‏ای" بر توليدات "سلاح‏های اتمی‏"شان بی‏افزايند!! به همراه اربابان‏شان بر طبل جنگ می‏كوبند تا منافع‏ی طبقه‏ی انگل‏صفت سرمايه محفوظ گردد. نزديك به سی سال است‏كه سران حكومت زندگی مردم ايران را به تباهی كامل كشانده‏اند و ارزشی برای جان انسان‏ها قائل نيستند. فقر و گرانی رو به تصاعد است و شكاف طبقاتی روز به روز عميق‏تر می‏گردد. بنابه خودِ حبرگزاری‏های رژيم بيش از دوازده ميليون نفر در زير خط فقراند و نزديك به دو ميليون كودك بدليل نداری خانواده‏ها‏ی‏شان از تحصيل باز مانده‏اند و به كودكان خيابانی و به نيروی كار طاقت‏فرسا تبديل گشته‏اند. اعدام مخالفين و معترضين در ايران ايستادنی نيست و طناب‏های دار هم‏چنان دارد، جان قربانيان نظام را می‏گيرد. به جرأت می‏توان گفت كه زندگی در ايران برای ميليون‏ها انسان به مانند "مرگ تدريجی"ست و با فرا رسيدن فصل سرما هم مشكلات عديده‏ی مردم صد چندان گرديده است.

لطفآ برای دیدن این مطلب اینجا را کلیک کنید

نماینده کمیته تلاس برای رهایی دانشجویان در بند گزارش می دهد که پس از ورود اولین سری از خانواده های دانشجویان در بند به سالن ملاقات، و پس از مدت طولانی ای انتظار، از صورت پیرفتن ملاقات ایشان با عزیزانشان جلوگیری شد.

طبق این خبر، پس از انتظار اولین سری ۱۰ نفره از خانواده های دانشجویان بازداشت شده در سالن ملاقات، فردی از بازداشتگاه ۲۰۹ به میان ایشان آمده و مدعی می گردد که برای امروز هیچگونه ملاقاتی برنامه ریزی نشده است.  و هنگامیکه با اعتراض خانواده ها ، دال بر اینکه مجوز این ملاقات از طرف دادستانی تهران صادر گشته و طبق این مجوز نام سری اول ملاقات کنندگان در مقابل درب ورودی به سالن ملاقات خوانده شده است، روبرو می گردد، در پاسخ می گوید که: او مسئول پاسخگویی تصمیمات دفتر دادستانی تهران نبوده و وزارت اطلاعات چنین مجوزی را صادر نکرده است.  این در حالی است که خانواده هایی که امروز به دفتر معاونت دادستانی تهران مراجعه کرده اند، تاریخ ملاقات ایشان با عزیزانشان طبق لیست های سه گانه به ایشان اعلام گشته است.

نماینده کمیته تلاش می افزاید که جمع شاد تمامی خانواده های دانشجویان در بند که همراه با خانواده های لیست اول در مقابل درب سالن ملاقات زندان اوین حاضر گشته بودند، پس از شنیدن امتناع مسئولان بازداشتگاه ۲۰۹ از انجام این ملاقات، از پراکنده شدن خودداری کرده و به جمعی خشم آلود و معترض تبدیل گشته اند که اعتراض ایشان به رفتار مسئولان حکومتی همچنان ادامه دارد.

اطلاعیه خبری کمیته تلاش برای رهایی دانشجویان در بند:

نماینده کمیته تلاش برای رهایی دانشجویان در بند که همراه خانواده های این عزیزان صبح امروز، شنبه ۱۵ دی ماه ۱۳۸۶، به درب ملاقات زندان اوین مراجعه کرده بود خبر از ملاقات اولین سری از خانواده ها با ۱۰ نفر از دانشجویان در بند داد.

طبق این گزارش، بر مبنای قرار قبلی تمامی خانواده های دانشجویان در بند در ساعت ۹ صبح امروز به درب ملاقات زندان اوین مراجعه کرده تا بر مبنای اظهارات معاون دادستان تهران، آقای سالار کیا اولین ۱۰ خانواده بتوانند با عزیزان در بند خود ملاقات حضوری داشته باشند.

نماینده ی کمیته تلاش اضافه کرد که این عزیزان تا ساعت ۱۲ ظهر در انتظار عملی شدن این وعده در انتظار باقی ماندند تا اینکه در این ساعت لیست ملاقات کنندگان به دست مسئولان سالن ملاقات رسید و اولین سری از خانواده ها به سمت اتاق ملاقات راهنمایی شدند.

طبق این گزارش، خانواده ی نسیم سلطان بیگی و علی سالم از جمله ی ملاقات کنندگان بوده اند.  و امید می رود که طبق وعده ی داده شده ۱۰ خانواده ی دیگر در روز یکشنبه و مابقی در روز دوشنبه با عزیزان خود دیدار کنند.

آزادی دوستان گرامی مریم حسین خواه و جلوه جواهری را به خانواده های گرامیشان تبریک عرض می کنیم. 

زنده باد جنبش  رادیکال  زنان

مریم حسین خواه و جلوه جواهری امروز آزاد می شوند

سلام دمکرات

چهار شنبه 2 ژانويه 2008, بوسيله ى آرزو

در سايت ببينيد : سلام دمکرات

منابع خبری سلام دمکرات گزارش می دهند که فعالین جنبش زنان، مریم حسین خواه و جلوه جواهری، امروز بعد از ظهر آزاد می شوند.

برخی از فعالان کمپین یک میلیون امضاء با تماس با مرکز خبری سلام دمکرات گزارش دادند که در پی تقلیل قرار وثیقه مریم حسین خواه و جلوه جواهری خانواده های ایشان توانستند با تأمین قرار شرایط آزادی ایشان را از بند زنان اوین مهیا سازند.

طبق گزارش این منابع، خانواده های این دو فعال جنبش زنان با تأمین قرار، موفق به گرفتن نامه ی آزادی ایشان از دادسرای انقلاب گشته و با تسلیم آن به اداره اجرای احکام زندان اوین آخرین مرحله ترخیص ایشان را طی کنند. مسئولان اجرای احکام اوین به خانواده های ایشان اعلام داشتند که مریم حسین خواه و جلوه جواهری در حدود ساعت 6 بعد از ظهر امروز، چهارشنبه 13 دی ماه 1386، آزاد خواهند شد و خانواده ها می توانند برای استقبال از ایشان به درب اصلی زندان اوین مراجعه کنند.

گفته می شود تعدادی از فعالان جنبش زنان نیز همراه با خانواده های ایشان به استقبال این عزیزان خواهند شتافت.

سالار کیا از ملاقات خانواده ها و دانشجویان در بند خبر داد

اطلاعیه خبری: نماینده کمیته تلاش برای رهایی دانشجویان در بند گزارش می دهد که در جریان پیگیری خانواده های دانشجویان بازداشتی امروز ، چهارشنبه ۱۳ دی ماه ۱۳۸۶، آقای سالارکیا معاون دادستان تهران به خانواده های ایشان اطلاع داد که می توانند با دانشجویان در بند ملاقات حضوری داشته باشند.

طبق این گزارش معاون دادستانی تهران به خانواده ها گفته است که از روز شنبه ۱۶ دی ماه ۱۳۸۶ به مدت سه روز، و هر روز به ۱۰ نفر از بازداشت شدگان اجازه ملاقات داده خواهد شد. خانواده های در بند نیز با هماهنگی سه لیست ملاقات را آماده کرده و به سالارکیا تحویل داده اند. طبق این لیست در دو روز اول، هر روز ۱۰ نفر از دانشجویان با خانواده های خود ملاقات خواهند داشت و در روز آخر بقیه خانواده های بازداشت شدگان امکان ملاقات با عزیزان خود را خواهند داشت.

همچنین در این ملاقات سالار کیا به خانوادگان اعلام داشته است که به غیر از ۲ یا ۳ نفر، پرونده های بازداشت شدگان تکمیل گشته و در روزهای آینده بقیه ی پرونده ها نیز آماده فرستادن به دادگاه خواهند شد.

لازم به یادآوری است که با تماس تلفنی دیروز بهروز کریمی زاده و مهدی گرایلو، آقایان سعید حبیبی، نادر احسنی و علی کلایی هنوز با خانواده های خود تماس نداشته و از محل و شرایط نگاهداری ایشان خبری در دست نیست.

لطفآ برای دیدن این لیست اینجا را کلیک کنید

برای گوش دادن به این مصاحبه اینجا را کلیک کنید

لطفآ برای دیدن اینجا را کلیک کنید

لطفآ برای دیدن نامه اینجا را کلیلک کنید

مهم ترین وقایع سال 2007!

            بهرام رحمانی

bamdadpress@ownit.nu

با آرزوی سال نو و برابر برای همه!

مقدمه

سالی که گذشت سیستم سرمایه داری، هم چنان عنان گسیخته تعرض خود را به دستاوردهای بشری در همه زمینه های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ادامه داد. استثمار غیرانسانی نیروی کار، توزيع ناعادلانه درآمدها، مناسبات نابرابر بين دو جنس، تخریب محيط زيست، عدم امنیت شغلی، محدودیت های بهداشتی، آموزش و پژوهش و غيره بیش از گذشته به سیاست عمومی سرمایه داری جهانی و دولت های حامی سرمایه تبدیل گردید. از سوی دیگر، مبارزه طبقه کارگر با سیستم سرمايه داری که منطق اصلی اش استثمار و انباشت سود است گسترش یافت.

در آخرين ماه های سال ۲۰۰۷ بهای هر بشکه نفت ۹۰ تا ۱۰۰ دلار در نوسان بود. افزایش این طلای سياه و امکان اوج گيری باز هم بيش تر آن، از فشارهای تورمی بر مزدبگیران نکاست و از این افزایش کلان قیمت نفت، چیزی عاید شهروندان کشورهای صادرکننده نفت از جمله ایران، نشد.

افزایش بی سابقه بهای نفت، رشد فوق العاده صادرات و ذخائر ارزی چین، کاهش ارزش دلار و بحران بانکی و مستغلاتی آمریکا در سال ۲۰۰۷ اقتصاد جهانی را با تحولاتی کم سابقه روبرو ساخت. در کنار بالارفتن بهای نفت خام، افزایش فوق ‌العاده ذخائر ارزی و صادرات چین را می ‌توان مهم ترین رویداد اقتصادی سال ۲۰۰۷ جهان دانست. اواخر تابستان 2007 اعلام شد که ذخیره ارزی چین، به بیش از هزار میلیارد دلار رسیده است. دست کم یک چهارم این مبلغ به سرمایه گذاری در صنایع و شرکت ‌های خارجی اختصاص یافت.

کمشکش های آمریکا با حکومت اسلامی ایران در سال 2007

خبرگزارى آسوشيتدپرس در گزارشى به بررسى ديدگاه و اظهارات مقام هاى عالى رتبه آمريكايى در خصوص ايران طى سال جارى ميلا‌دى -2007- پرداخته است. سایت حکومتی آفتاب توشت: در زير نگاهى به سخنان شديد همراه با كمى ديپلماسى مقامات ارشد آمريكا از ماه ژانويه 2007 تاكنون خواهيم داشت.

- جرج بـوش رئـيـس جـمهور آمریکا در تاريخ 6 آگوست در يك كنفرانس خبرى در كمپ ديويد گفته بود: از نگاه من، اين دولت ايران است كه بايد به ما نشان دهد كه آيا آن ها نيروى مثبتى هستند يا خير. ما به فعاليت خود در جهت انزواى آن ها ادامه خواهيم داد، زيرا تا جايى كه ما مى دانيم، آن ها نيروى مثبتى نيستند! بوش همچنين در سخنرانى در انجمن ملى نظاميان آمريكايى در 28 آگوست مدعى شده بود: نقش فعال ايران در پيگيرى فناورى كه مى تواند منجر به تسليحات هسته ‌اى شود، در عين حال خواهد توانست منطقه اى كه در حال حاضر به بى ثباتى و خشونت شناخته شده است را در قالب يك هولوكاست هسته‌اى تهديد كند. وى در آن زمان مدعى شد كه اقدامات ايران امنيت همه كشورها را تهديد مى كند. رئيس جمهور آمريكا در 3 اكتبر در اتاق بازرگانى و صنايع لنكستر نيز گفته بود: در ايران ما با كشورى روبرو هستيم كه رئيس جمهور آن خواستار نابودى اسرائيل است. به عقيده من، آمريكا از هم پيمان خود - اسرائيل - دفاع خواهد كرد. اما ما گفته ‌ايم زمانى كه ايران برنامه هسته اى خود را تعليق كند، ما آماده ايم با رئيس جمهور آن بر سر يك ميز بنشينيم. بوش در يك كنفرانس خبرى در 17 اكتبر نيز در سخنانى كه با واكنش هاى شديد جهانى روبه رو شد، ابراز عقيده كرد و گفت: من به مردم گفته ‌ام كه اگر خواستار جلوگيرى از جنگ جهانى سوم هـسـتـنـد بـايـد بـه جـلـوگيرى از دستيابى ايران به دانش ساخت سلا‌ح هسته ‌اى هم علا‌قه مند باشند. بوش همچنين در 7 نوامبر در يك كنفرانس خبرى به همراه نيكلا‌س ساركوزى همتاى فرانسوى خود مدعى شد، ايده ايران هسته ‌اى خطرناك است. بنابراين، اكنون زمان آن است كه ما از طريق ديپلماتيك اين مشكل را حل كنيم.

-

نامه کادرهای سیاسی حزب سوسیال دمکرات سوئد به مقامات ایران در اعتراض به وضعیت محمود صالحی و منصور اسانلو از رهبران جنبش کارگری ایران  در زندان های جمهوری اسلامی. تدارک دیده شده توسط منصور پرستار از فعالین کمیته اقدام متحد و فعال دفاع رهبران جنبش کارگری محمود صالحی و منصور اسانلو.

متن ترجمه شده نامه:

از طرف اعضای حزب سوسیال دمکرات سوئد

به: آقای محمد علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی ایران

به: محمود احمدی نژاد رئیس جمهور جمهوری اسلامی ایران

به: سفیر جمهوری اسلامی ایران حسن قشقاویی در استکهلم- سوئد

ما (این جمع) امضاء کنندگان این نامه، بسیار نگران وضع وخیم و اسف باری که بر اتحادیه کارگری و حقوق بشر درایران حاکم است، هستیم. ما خواستاریم ایران فوری آقایان محمود صالحی و منصور اسانلو، از نمایندگان اتحادیه های کارگری ایران را از زندان آزاد کنید. ما از جمهوری اسلامی خواستاریم که به حقوق بشر در ایران احترام بگذارد. آقای محمود صالحی به شیوه جدی بیمار است و باید مداوای لازم درمانی را برایش فراهم کنید.

لازم به ذکر است که دفاع ما امضاء کنندگان از این اشخاص (آقای محمود صالحی و اسانلو) ادامه خواهد داشت

امضاء کنندگان

اعضای پارلمان سوئد 

1. 1.      Marita Ulvskog – Member of Parliament (s) Party secretary of Swedish Social democrats   ماریتا اولو سکوگ دبیر سیاسی حزب سوسیال دموکرات سوئد و عضو پارلمان سوئد
2. 2.      Lars Johansson- Member of Parliament (s) لارش یوهان سون عضو پارلمان سوئد
3. 3.      Leif Pettersson – Member of Parliament (s)  لی ف  پیترسون عضو پارلمان سوئد
4. 4.      Christer Adelsbo- Member of Parliament (s)کریستر آدلس بو عضو پارلمان سوئد 
5. 5.      Britta Rådström - Member of Parliament (s)بریتا رود ستروم عضو پارلمان سوئد
6.  
7. امضاء کنندگان زیر از کادرها و مسئولین در حزب سوسیال دمکرات سوئد هستند- علامت (اس) جلو نامها  بمعنی عضو حزب سوسیال دمکرات سوئد
8.  
9.  
10. 6.      Ulla-Maj Andersson- (s) kommunalråd i Nordmalin اولا مای شهر دار شهر نورد مالین
11. 7.      Alex Perstar- (s)  Swedish Social Democrats all the following people have different  responsabilities within the social democrates (on a local basis)
12. 8.      Michael Norén(s)
13. 9.      Helena Rubach (s)
14. 10.  Maggie Swande (s)
15. 11.  Kjell-Åke Nilsson (s)
16. 12.  Ingmarie Nilsson (s)
17. 13.  Ida Nilsson (s)
18. 14.  Gun Ivesund (s)
19. 15.  Patrik Nilsson (s)
20. 16.  Malin Stenberg (s)
21. 17.  Haldo Eriksson (s)
22. 18.  Pär Jonsson (s)
23. 19.  Martin Edvardsson (s)
24. 20.  Majken Eriksson (s)
25. 21.  Ellinor Edvardsson (s)
26. 22.  Ann-Charlott Nordlund (s)
27. 23.  Dan-Viktor Pettersson (s)
28. 24.  Ingrid Bergström (s)
29. 25.  Karl-Henrik Bergström (s)
30. 26.  Lola Nyman (s)
31. 27.  Curt Nyman (s)
32. 28.  Eva Jonasson (s)
33. 29.  Gerit Wikström Lindgren (s)
34. 30.  Hans Lindgren (s)
35. 31.  Christina Eriksson (s)
36. 32.  Inga-Britt Berglund (s) President of the Social Democrates in Robertsfors
37. 33.  Per-Erik Berglund (s)
38. 34.  Ebba Hammarbäck (s)
39. 35.  Ingrid Jonsson (s)
40. 36.  Martin Jonsson (s)
41. 37.  Lisa Karlsson (s)
42. 38.  Martin Karlsson (s)
43. 39.  Linus Karlsson (s)
44. 40.  Laila Karlsson (s)
45. 41.  Nils-Erik Karlsson (s)
46. 42.  Barbro Andersson (s)
47. 43.  Sune Andersson (s)
48. 44.  Ingrid Markström (s)
49. 45.  Mats Markström (s)
50. 46.  Roger Markström (s)
51. 47.  Inger Markström (s)
52. 48.  Sune Johansson (s)
53. 49.  Siw Lindström (s)
54. 50.  Owe Lindström (s)
55. 51.  Allan Edström (s)
56. 52.  Ulla Boström (s)
57. 53.  Göran Boström (s)
58. 54.  Stina-Kajsa Palmén (s)
59. 55.  Leif Andersson (s)
60. 56.  Vera Andersson (s)
61.  

 متن انگلیسی نامه:

2007-12-29

From Members of the Social Democrates

Party of Sweden

Ambassador Hassan Ghashghavi

Embassy of the Islamic Republic

of Iran

Stockholm

We who have signed this letter are concerned about the continuously bad situation for the trade unions and basic human rights in Iran. We demand that Iran immedaitely release the Iranian leaders of trade unions Mahmoud Salehi and Mansour Osanloo from prison. We urge Iran to respect the human rights. Mahmoud Salehi is severly ill and immediately needs appropriate medical care.

Our struggle to support those who need it will continue.

Protest list

اعضای پارلمان سوئد

1. Marita Ulvskog – Member of Parliament (s) Party secretary of Swedish Social democrats   ماریتا اولو سکوگ دبیر سیاسی حزب سوسیال دموکرات سوئد و عضو پارلمان سوئد
2. Lars Johansson- Member of Parliament (s) لارش یوهان سون عضو پارلمان سوئد
3. Leif Pettersson – Member of Parliament (s)  لی ف  پیترسون عضو پارلمان سوئد
4. Christer Adelsbo- Member of Parliament (s)کریستر آدلس بو عضو پارلمان سوئد 
5. Britta Rådström - Member of Parliament (s)بریتا رود ستروم عضو پارلمان سوئد

6. امضاء کنندگان زیر از کادرها و مسئولین در حزب سوسیال دمکرات سوئد هستند- علامت (اس) جلو نامها  بمعنی عضو حزب سوسیال دمکرات سوئد

7. Ulla-Maj Andersson- (s) kommunalråd i Nordmalin

8. Alex Perstar- (s)  Swedish Social Democrats all the following people have different  responsabilities within the social democrates (on a local basis)
9. Michael Norén(s)
10. Helena Rubach (s)
11. Maggie Swande (s)
12. Kjell-Åke Nilsson (s)

57.  Ingmarie Nilsson (s)

58.  Ida Nilsson (s)

59.  Gun Ivesund (s)

60.  Patrik Nilsson (s)

61.  Malin Stenberg (s)

62.  Haldo Eriksson (s)

63.  Pär Jonsson (s)

64.  Martin Edvardsson (s)

65.  Majken Eriksson (s)

66.  Ellinor Edvardsson (s)

67.  Ann-Charlott Nordlund (s)

68.  Dan-Viktor Pettersson (s)

69.  Ingrid Bergström (s)

70.  Karl-Henrik Bergström (s)

71.  Lola Nyman (s)

72.  Curt Nyman (s)

73.  Eva Jonasson (s)

74.  Gerit Wikström Lindgren (s)

75.  Hans Lindgren (s)

76.  Christina Eriksson (s)

77.  Inga-Britt Berglund (s) President of the Social Democrates in Robertsfors

78.  Per-Erik Berglund (s)

79.  Ebba Hammarbäck (s)

80.  Ingrid Jonsson (s)

81.  Martin Jonsson (s)

82.  Lisa Karlsson (s)

83.  Martin Karlsson (s)

84.  Linus Karlsson (s)

85.  Laila Karlsson (s)

86.  Nils-Erik Karlsson (s)

87.  Barbro Andersson (s)

88.  Sune Andersson (s)

89.  Ingrid Markström (s)

90.  Mats Markström (s)

91.  Roger Markström (s)

92.  Inger Markström (s)

93.  Sune Johansson (s)

94.  Siw Lindström (s)

95.  Owe Lindström (s)

96.  Allan Edström (s)

97.  Ulla Boström (s)

98.  Göran Boström (s)

99.  Stina-Kajsa Palmén (s)

100.                        Leif Andersson (s)

101.                        Vera Andersson (s)

بسوى ٨ مارس

عليه تبعيض جنسى!

کاميار آزادمهر

رژیم اسلامی ٢٨ سال با کشیدن چادر بر سر زنان، پايه هاى آپارتايد جنسى را در جامعه محکم ميکند. زنان را وادار به پوشیدن حجاب اين پرچم اسلام سياسى کرده تا تصويرى عقب مانده و سنتى از جامعه ايران به دنيا بدهد. همزمان همه جا، در محل کار و زندگى و قانون تبعيض جنسى را بعنوان مشخصه نظام مرد سالار اسلامى رواج ميدهد و به مردانگى اش افتخار ميکند!

اگرچه فرهنگ زن ستیزی و مردسالاری ریشه در تاريخ قديم ايران و جهان داشته و با اسلام در خاورمیانه و ایران زن ستیزی را به جزیی از فرهنگ جامعه تبديل کردند، اما رژیم اسلامی بیش از پیش به این مشکل دامن زده و با وضع قوانین زن ستیز و دادن حقوق ويژه به جنس مذکر سعی بر آن داشته تا تبعیض جنسی را گسترش دهد. از جانب دیگر این قوانین در ذهن کوته بین بسیاری ریشه دوانده و خیل عظیمی از خود زن ها به صورت سنتی طلایه دار این قوانین هستند. زن هایی که با به دوش کشیدن مشکلات بسیار همچنان دهان بسته اند. زنانى که تداوم دهان بستن را به دخترانشان منتقل ميکنند و این را یکی از "وظایف" خود می دانند. زنانى که ميدانند دخترانشان نیز به سرنوشت آن ها دچار خواهند شد اما همچنان می خواهند این عادت زبان بستن را به کودکان خود منتقل کنند! تنها دلیل آن ها رعايت سنت ها، مذهب، آبرو و آیین خانواده و فاجعه ناموس پرستی است! قانون کشور نیز با تکیه بر اسلام ضد زن این حق را به والدین میدهد تا به هر شکلی که می خواهند کودکانشان را مجبور به تمکین کنند. اگر کسی بخواهد از این قوانین سر باز زند اولین مرجع سرکوب خود رژیم است. در موارد زيادى چه بسا خانواده با رفتار اجتماعى فرزند خود مشکل ندارد اما از ترس اینکه مبادا خطری از جانب حکومت فرزندش را تهدید کند مجبور می شود به رغم خواست خود وی را محدود کند و آزادی را از فرزندش سلب نماید!

وضعيت امروز به ايجاد یک نوع دوگانه باوری در قشر جوان و نوجوان شده است! زیرا یک نوجوان نمی داند چرا خانواده اش وی را در جمع های خصوصى آزاد میگذارد تا مثل یک انسان متمدن رفتار کند و حتی تشویق می کند. اما در مورد روابط بيرونى مساله برعکس است و وی مجبور است بسیاری از آزادی هایش را از دست بدهد! کدام درست می گویند؟ خیل عظیم و سر بزیر جامعه یا آنچه در محیط محدود خانوادگی او روی داده است؟ این دوگانگي اولین قدم برای کشیدن جامعه به انحطاط و خاموشی است! جایی که به فرزندان خود که تازه پا به عرصه جامعه گذاشته اند یاد دهیم که همچون یک سیاست مدار محافظه کار پیر که برای حفظ منافع شخصی تن به هر خواری و ذلتی می دهد رفتار کند! جاییکه از او می خواهیم سکون و سکوت و سر بزیری را جایگزین شور و نشاط جوانی کند و کاسبکارانه در جامعه ی خود قدم بردارد! هیچ گاه سوالات و مشکلات خود و خواست هایش از جامعه را بازگو نکند و همیشه این را بداند که "دیوار نیز گوش دارد" و او باید همیشه دروغ بگوید و آنچنان خود را نشان دهد که راضی است و حتی در خواب نیز نباید به آنچه ناراحتش می کند اعتراض کند!

حال وضعیت این نوجوان بسیار بد تر از این می شود وقتی که وی یک دختر باشد! در واقع رژیم از فرهنگ زن ستیزی به نفع خود استفاده کرده و پایه های دیکتاتوری خود را مستحکم ساخته است! یک حکومت توتالیتر و تبعيض گر مبنای وجود و تداومش را در بی خبری مردم و سکوت آن جستجو ميکند و چنین فرهنگی زمینه را برای رژیم فراهم ساخته تا عليه زنان وحشيانه تعرض کند. در جامعه ای که قدرت حاکمه مردم را سرکوب می کند نباید بیش از این انتظار داشت! اگر روى ديگر سکه يعنى مقاومت و اعتراض نبود، حالا ايران را به افغانستان طالبان تبديل کرده بودند. رژیم اسلامی از بدو سرکار آمدنش سرکوب کرده است. سرکوب يک رکت مهم سرپا نگهداشتن اين رژيم است. همانطور که در مقاله مندرج در شماره قبلی نشريه گفتم، اعدام نیز حربه ای دیگر برای سرکوب جامعه است و جالب این جاست که این دو حربه در یک رابطه مستقیم با هم قرار دارند! اما سرکوب تنها به اعدام و سنگسار يعنى اشکال توحش قديم و جديد خاتمه نمى يابد. مرگ تدريجى و اعمال فشار و تحقير مستمر يک وجه ديگر "سرکوب پنهان" است. خیل عظیمی از زنان در حال یک مرگ تدریجی به سر میبرند! مرگی دردناک، مرگى مشابه اعدام و سنگسار روزمره عواطف و جسم و جان و شخصيت. وقتی صدای یک انسان را در گلویش خفه می کنند، بى حرمتى را به وجه ثابت زندگيش تبديل ميکنند، هرگونه ظلمی را بر وی روا می دارند، و یک عمر از او به عنوان وسیله ای اختصاصی لذت جنسى بهره بردارى ميکنند، و اعتراضش را با خشونت بارترين شکل پاسخ ميدهند، چه نامى بجز مرگ تدريجى ميتوان براين "زندگى" گذاشت؟  

البته کم نيستند کوته فکرانى که باد به غب غب مى اندازند و ميگويند: "مردان نیز در این جامعه سرکوب می شوند و سرکوب تنها مشکل زنان نیست، نباید این چنین بر روی مسئله زنان متمرکز شد"!! بله ترديدى نيست که اسارت زن نشان اسارت جامعه است. اما چرا تلاش براى نفى اين اسارت و تبعيض را آقايان فرعى ميکنند؟ نکند منافعى دارند و بدشان نمى آيد؟ در جامعه ای که بالای ۶٠ درصد افراد آن اینچنین سرکوب شده اند نباید انتظار داشت وضعیت بقیه بهتر باشد! وقتی این ۶٠ درصد به آزادی و برابرى برسند حتما آن ۴٠ درصد هم خيلى محترم تر ميشوند. پس اگر اين آقايان درد ديگرى ندارند لطفا آگاهانه به مسئله آزادى زن توجه کنند و همراه اين جنبش انسانى براى برابرى شوند. به همين دليل مبارزات در جهت آزادی زنان و کودکان از تبعیض جنسی اقدامی در جهت آزادی کل جامعه است. ما باید به ریشه بزنیم و مشکل را برای همیشه بر طرف کنیم. چه جمهوری اسلامی باشد و چه نباشد. البته بايد نظام ضد زن اسلامى را در اولين گام برانداخت. اما اگر نابرابرى زن و مرد و پايه هاى آن را نزنيم، هر حکومتی ديگر می تواند از آن برای اهداف خود سوء استفاده کند و تا به حال نیز کرده است!

شعار زيباى رهائى زن رهائى جامعه است را ١٣ آذر در دانشگاه نشان دنيا داديم. اين شعار را بايد هر انسان آزاديخواه و متمدن و سوسياليست و کمونيستى دريابد. ٨ مارس نزدیک است. روز جهانى زن روز برافراشتن پرچمهاى برابرى و نفى تبعيض، روى بلند کردن صداهاى در گلو خفه شده، روز شکست سکوت، روز فرياد کشيدن برسر نظام مردسالار، و روز افتخار جنبش آزادى و برابرى است. اين روز بهترین فرصت برای جنبش کمونيسم کارگرى و اعضای حزب ما و کليه  پیشروان برابرى زن و مرد است تا این پرچم را بر قله مبارزات آزاديخواهانه بر افرازند! به استقبال ٨ مارس برويم! *

ستون آخر

على جوادى

درسهای تلخ وشیرین اعتراضات ۱۳ آذر!

زمانیکه خود را برای ارائه تزها و ارزیابی ام از موقعیت کمونیسم کارگری در ایران و ملزومات پیروزی کمونیسم در سمینار پیشا پلنوم ۲۶ حزب کمونیست کارگری آماده میکردم، کوچکترین تصوری نداشتم که کمتر از یکسال بعد در حزب اتحاد کمونیسم کارگری باید مشغول پراتیک همان تزها در موقعیتی کاملا متفاوت باشم. در آن سمینار، که نوار آن در سایت شخصی ام موجود است^۱، تلاش کردم تصویری از موقعیت و شرایط پیروزی کمونیسم کارگری ارائه دهم. کوشیدم موقعیت فعلی کمونیسم کارگری را ترسیم بکنم و تلاش کنم تا تصویری از پروسه ها و مراحلی که حزب کمونیست کارگری را طی آن به ملزومات پیروزی نزدیک میکند، ارائه دهم.

آن سمینار با واکنشهای متفاوتی مواجه شد. برخی از کادرهای حزبی "وحشت زده" آن تصویر واقعی از موقعیت حزب کمونیسم کارگری را ارائه "لیست سیاه" نامیدند. به وضعیت موجود دل خوش کرده اند. مدتی است که عادت داده شده اند که در سمینارها و پلنوم های حزبی از "دستاوردها" و "پیشرفتها" به "هیجان" آورده شوند، قطعنامه ای تصویب شود و سپس همان روال قدیمی مجددا دنبال شود. تنی چند کوشیدند که بر این ارزیابی "سوار" شوند و آن را عین سیاست و اقدامات رهبری فعلی حزب قلمداد کنند!؟ این تقلا دوام چندانی نیاورد. اما برخورد لیدر حزب از همه جالب تر بود. تهدید به "سوزن زدن" کرد. اعلام کرد که میخواهد به رفقای مدافع این نظرات "سوزن بزند". تا به قول خودش ما را "به خط" کند! دیدنی بود. ادامه همان خط "سوزن زدن" را امروز در سیاستی مشاهده میکنیم که بخشهای دیگر کمونیسم کارگری را "خدمتگزار رژیم اسلامی"، "پرو رژیمی" و "دشمن مردم" می نامند. 

کمی به حاشیه رفتم. تزهای اصلی آن سمینار شناخت ملزومات پیروزی کمونیسم کارگری در ایران بود. "حزب سازمانده و رهبر" در مرکز این تزها قرار داشت. ما در راس حزب کمونیست کارگری شناخت دقیقی از موقعیت سازمانی و تشکیلاتی و قدرت سازماندهی حزب در جامعه داشتیم. کمبودها و نقاط ضعف و قدرت را میشناختیم. میخواستیم با نگاه به واقعیات حزبمان را برای مصافهای بزرگ آماده کنیم. در تعیین "شرایط" حزب رهبر و سازمانده تفاوت و اختلافات فاحشی داشتیم. خط کنونی حکک تصویری مجاهدینی از تصرف قدرت سیاسی دارد. نه قیامی را باید سازمان دهد. نه نیروی قیام کننده ای را باید سازمان دهد. نه رقیبی در اپوزیسیون وجود دارد. نه نیرویی را در اپوزیسیون باید شکست داد. نه نیروی مسلحی را برای تصرف قدرت سیاسی باید سازمان دهد. و نه باید سازمان حزبی و توده ای قدرتمندی را در طبقه کارگر و جامعه شکل داد. اساس و مبنای تصرف قدرت سیاسی در تزهای حمید تقوایی "تبلیغ و ترویج و افشاگری" است. تبلیغ و ترویج کلام اول و آخر درک و استنباط این دوستان از کمونیسم کارگری است. کمونیسم گویا جنبشی برای تفسیر است. هدف سازماندهی و رهبری برای تغییر نیست. تغییر از قرار امری خود بخودی و جبری است. محصول تبلیغ و ترویج است. گویا در تقدیر جامعه پیروزی کمونیسم کارگری در پس تبلیغ و ترویج حک شده است. بی دلیل نبود که حتی برخی از رهبری حکک رسما مخالف پیاده شدن و درج سخنرانی منصور حکمت پیرامون ضرورت تبديل حزب از حزب مبلغ و مروج به حزب رهبر و سازمانده در پلنوم ۱۴ حزب بود.

در تصویر رهبری کنونی حککا انقلاب و قیام و تصرف قدرت سیاسی میوه ای در انتهای مجموعه ای از تبلیغ و افشاگری قرار گرفته است. سیری خطی است. همواره رو به صعود است. تبلیغات ذخیره میشوند. "تغییرات کمی به کیفی" منتج میشوند و انقلاب شکل میگیرد. و کافی است تا باشید تا تبدیل به رهبر تحولات شوید. کافی است به اندازه کافی تبلیغ کرده باشید تا مردم قیام کننده خود شما را از لیست اپوزیسیون خارج کرده و در راس جامعه قرار دهند! از پیش هم با انقلاب "وعده ملاقات" در تقدیر کمونیسم کارگری حک شده است! این تصویر را حتی کمتر در سناریوهای رامبویی هالیوودی میتوان مشاهده کرد. حداقل رامبو می جنگد. اگرچه یک تنه می جنگد. اما با مخاطرات درگیر میشود. موانع را از سر راه بر میدارد. و بالاخره پیروز میشود. در این تصویر هالیوودی از انقلاب همه چیز زیبا و رویایی است. "انقلاب علنی است"! همه یقه ها آهار زده و پیراهنها اطو زده است. "رهبران حزبی با هواپیما وارد فرودگاه تهران میشوند" و به تجمعات میروند و سخنرانی میکنند. گویا در وقت استراحت هم فرمان قیام را هم صادر میکنند. نیروی قیام را نیز نه اساسا بخش رادیکال – سوسیالیست کارگران متشکل و تحزب یافته بلکه گویا دانشجویان هوادار سازمان حزبی تشکیل میدهند. در این سناریو هیچ مخاطراتی جامعه و پروژه کمونیسم کارگری را تهدید نمیکند. نه جریانات قوم پرست و دستجات تروریست باقیمانده از رژیم اسلامی و نه جنگ و تخریب شیرازه جامعه. هیچ تهدیدی وجود ندارد. همه چیز در کتاب تقدیر کمونیسم تقوایی از پیش نگاشته شده است. بی جهت نیست که در تبلیغاتشان بنوعی مخاطراتی ناشی از جنگ احتمالی و بمباران و موشک باران جامعه را با مصائب و مشکلات موجود در پروسه انقلاب و قیام کارگری کم وبیش یکسان قلمداد میکردند. این جریان علیرغم ایمان ساده انگارانه اش به "انقلاب" عملا مردم را از انقلاب کارگری میترساند و دور میکنند.

راه دور نباید رفت. برای اٽبات آنچه که حزب رهبر – سازمانده در جنبش ما لقب گرفته است کافی است به تحولات اخیر برگردیم. رویدادهای ۱۳ آذر نشانگر شکست و پیروزی خط مشی های معینی بود. پیروزی سیاست کمونیسم دخالتگر، سازمانده و تغییر دهنده و هدایت کننده در مقابل کمونیسم مبلغ  و مروج و افشاگر. تظاهراتهایی که از ۱۳ آذر آغاز شد رویدادی تصادفی نبود. محصول تلاش کمونیسمی دخالتگر و سازمانده بود. محصول سازماندهی پیگیر و شناخت نقش رهبران عملی و فعالین و سازماندهان اعتراض دانشجویان در دانشگاههای مختلف بود. این پیروزی خط مشی است که کمونیسم را جنبشی برای تغییر و نه تفسیر جهان میداند. میخواهد تغییرات معینی را در زندگی انسانهای بیشماری در لحظه حاضر شکل دهد. ۱۳ آذر شکست سیاست رهبری کنونی حککا بود. با موتور اعلامیه پخش کردن، با کسب خبر از اینترنت و اعلامیه صادر کردن نمیتوان به سازماندهی در زمین واقعی سیاست و جابجایی نیرو نائل شد. هر اعتراضی رهبر و سازمانده دارد. خودبخودی نیست. گفته بودم پوپولیسم دو بار تکرار میشود. از قرار بیش از دو بار باید شکست داده شود.

اما هنوز هم دیر نیست. میتوان از تجربیات آموخت. ما در اعتراضات ۱۳ آذر صحت راهی را مشاهده کردیم که در مباحٽ درونی رهبری حزب کمونیست کارگری بر آن تاکید داشتیم. به تمام سازماندهندگان این مبارزه درود میفرستم. امیدوارم که رهبری حکک هم به جای جنجال و شلوغ بازی های متداول کمی بیشتر فکر کنند. هنوز میشود اشتباهات را تصحیح کرد! "سوزن زدن" اما چاره ساز نیست.

۱- http://www.alijavadi.com/home/library/docs/AliJ-1.asx)

نوشته ای از منصور پرستار

جنبش دانشجویی و موضع اپوزسیون راست در قبال این مساله

سایت  صدای آزادی

در جامعه امروزی ایران خفقان و سرکوبی شدید حاکم است. در این میان جنبشهای اجتماعی از جمله جنبش دانشجویی، جنبش کارگری، جنبش زنان و غیره نقش اساسی را در درون جامعه ایفا میکنند. جنبش دانشجویی از جمله جنبشهایی است که با تجربه نزدیک به یک قرن خود و با استفاده از شرایط خاص حاکم بر ایران امروز خود را بیشتر رادیکالیزه کرده و به بزرگترین و "علنی" ترین صدای اعتراضی در جامعه، بر ضد ارتجاع حاکم در آمده. این جنبش با از سر گذراندن تجربه انقلاب 1357 به شیوه منسجم تر با خواستهای رادیکالتری در درون یک نظام توتالیتر بورژوا اسلامیسم سر بر آورده و در عصری که زنها را سنگسار می کنند، آزادیخواهان در زندانها و خیابانها به دار می آویزند، ندای آزادی را از نطفه می خواهند خفه کنند، صالحی ها و اسانلوو هارا به بند میکشند، کودکان را به مرگ محکوم می کنند و هزاران فاکت دیگر در این زمینه را می توان نام برد، در مخوف ترین جو پلیسی دنیا این دانشجویان چپ رادیکال هستند که از جان خود می گذرند و به خیابانها میریزند و خواستار "آزادی، برابری، سوسیالیزم و دموکراسی" هستند. همه اینها در جامعه ای در جریان است که "بربریسم سیاسی" سرتا سر جامعه ایران را در زیر چنگ خود می فشارد. دانشجو "صدای" آشتی ناپذیری خود را به گوش همگان رسانده است. در این میان این تنها جمهوری اسلامی نیست که ترس و حشت وجودش را فرا گرفته است بلکه این ترس و وحشت به احزاب و جریانهای راست ایران هم سرایت کرده است. چون خواست دانشجویان رادیکال ایران، زنگ خطر بزرگیست برای کل سیستم بورژوای ایران از حکومت حاکم جمهوری اسلامی گرفته تا اپوزسیون راست تبعیدیش.

همه احزاب و جریانهای ایرانی از راست تا چپ شاهد این هستند که این جرقه و اعتراض دانشجویی بود که بعدها به دیگر نقاط ایران سرایت کرد و موجب انقلاب 57 شد. جنبش دانشجویی، اعتراضات را شروع کرد و جنبش کارگری کار را به اتمام رساند و انقلاب را عملی ساخت. ولی متاسفانه جریانی دیگر و تازه از راه رسیده به کمک "سی آی اِی" قدرت را قبضه کرد. این جریان یا همان جمهوری اسلامی، خود بر این امر واقف است که جنبش دانشجویی چیزی نیست که آن را دست کم گرفت و به همین خاطر است که این جنبش را مورد شدید ترین تعرضات نظامی و سرکوب گرانه قرار میدهد. خود حاکمان ایران بر این امر واقفند که اگر دانشجویان چپ و کارگران نبودند، سرنگون کردن حکومت شاه کاری بسیار دشوار بود. پس خود سران ج.اسلامی با استفاده از تجربه سال 57 میدانند به چه شیوه ای این جنبش را سرکوب کنند. اما در واقع این یکی از ریسک های بزرگی است که سران ایران دچار آن شده اند. چون این جنبش به حد آگاهی و رشد خود رسیده و همین جنبش از دهها راه تازه برای مبارزه خود استفاده می کند راههایی که پش از سال 57 برای او مشکل و غیر ممکن بود. یکی از همین راهها را می توان تماس و ارتباط آسان او با دنیای بیرون از ایران است. جهانیان شاهد این نیروی اعتراضی در درون بربری ترین حکومتهای قرن حاضر هستند اما موضع احزاب و جریانهای بورژوازی اپوزسیون در این قبال چه بوده؟

این جریانها "سکوت" اختیار کرده اند. سکوت آنها هم خبر از ترس و نفرت آنها از جنبش چپ رادیکال اجتماعی است و از انعکاس هرگونه خبر از طریق سایتهای رسمی، رادیو و تلویزیون خود، خودداری می ورزند.  حتی سایتهای اینترنتی وابسته به احزاب راست یا از انتشار مطالب دانشجویی خودداری می کنند یا اگر هم مجبور شدند و نوشته یا اطلاعیه ای را منتشر کنند در بندی برای اطلاع عموم مینویسند "انتشار این نوشته‌ در "......" الزامآ بمعنی تآیید مواضع مندرج در آن نمی‌باشد" و یا فلان سلطنت طلب میگوید که ما روز 16 آذر را روز دانشجو نمی دانیم. 16 آذر روز برخورد دانشجوهای کمونیست با دانشجوهای اسلامی بود. همین آقایان فراموش کرده اند یا نمی خواهند اقرار کنند که روز 16 آذر روزی بود که شاه دیکتاتور و ظالم ایران در روز 16 آذر به دانشگاه تهران حمله کرد و 3 دانشجو را به قتل رساند. کاری را که شاه دیکتاتور ایران با دانشجو ها کرد حالا جمهوری اسلامی بدترش را هم می کند چون خود جمهوری اسلامی از قدرت و آگاهی جنبش دانشجویای باخبر است. در واقع این خود حکومتهای نا برابر ایران بودند که زمینه را برای پروراندن جنبشهای رادیکال اجتماعی فراهم ساختند. نابرابری، ظلم، استثمار، تبعیض، فقر و گرسنگی و غیره از این پدیده ها بودند که حاکمان ایران یکی پس از دیگری برای مردم به ارمفان آورده اند. همین عوارض ضروریت بوجود آوردن جنبشهای رادیکال چپ را فراهم آوردند تا با این همه نابرابری اجتماعی، سیاسی و اقتصادی مبارزه کند و دنیایی بهتر را خواستار شود. همین نابرابری ها است که میلاد معینی ها، انوشه آزاده فرها، مهدی گرایلو ها، محمود صالحیها، منصور اسانلو ها و هزاران هزار مبارز آزادیخواه چپ دیگر را درس داد، برای رسیدن به دنیایی بهتر فارغ از ظلم و استثمار. جنبش دانشجویی "ادغامیست از جنبش زنان، کارگران، جوانان و آزادیخواهان" که دفاع از این جنبش وظیفه هر انسان آزادیخواه و مبارز است. پس همه ما، انسانهای چپ و آزادیخواه همصدا باهم ، بدون در نظر گرفتن تعلقات سازمانی و حزبی، از دانشجویان آزادیخواه باید دفاع کنیم و با خواست دانشجویان  آزادیخواه که "آزادی، برابری، و سوسیالیزم" است، همنوا و هم صدا باشیم.

زنده باد جنبش چپ رادیکال دانشجویی

دانشجوی دربند، تو تنها نیستی!

منصور پرستار- سوئد

2007-12-26

mansour_parastar@hotmail.com

نوشته ای از منصور پرستار

تررور بی نظیر بوتو، شکست پروژه ای دیگر برای جرج بوش

بی نظیر بوتو نخست وزیر پیشین و تبعیدی پاکستان امروز در یک سوء قصد تروریستی کشته شد. ایشان رهبر حزب مردم پاکستان بودند. پدر ایشان ذولفقار بوتو نخست وزیر پیشین و اولین نخست وزیر غیر نظامی کشور پاکستان بود. ایشان در دهه 70 میلادی در زمانی که قدرت را در پاکستان به دست داشت در یک کودتای نظامی حکومتش سرنگون شد و بعدآ اعدام شد. بعد از این حادثه بی نظیر بوتو رهبری این حزب را بر عهده گرفته بود. حزب مردم پاکستان حزبی است که از طرف اعضای خانواده بوتو رهبری شده است. حالا با ترور رهبر دوم این حزب سرنوشت این حزب به زیر سوال رفته است. بی نظیر اولین زن نخست وزیر پاکستان بود. این در حالی است که ارتجاع مذهبی و تعصب گرای اسلامی نقش مهمی را در این کشور ایفا کرده و می کند. با بالا گرفتن جنگ سرد و کمکهای "سی آی ای" به جریانهای مذهبی در کشورهای حومه بلوک شرق از جمله ایران، عراق، افغانستان، پاکستان، ترکیه و در بسیاری از نقاط دیگر دنیا از جمله کشورهای آفریقای شمالی، اسلام گرایان توانستند در این مناطق رشد زیادی را بکنند. از جمله نتایج این پروژه آمریکا در این کشورها، جنگهای داخلی و رشد تروریزمی جدید را می توان نام برد. جمهوری اسلامی ایران، قذافی در لیبی،طالبان در افغانستان، بن لادن در پاکستان و افغانستان و غیره از جمله نمونه های بارز این سیاست آمریکا هستند.

بوتو که هشت سال بود در کشور انگلیس در تبعید به سر می برد سر انجام با میانجی گری جورج بوش به پاکستان برگشت برای کوششی دیگر به منظور رسیدن به قدرت در این کشور. جرج بوش سالهاست برای تحکیم قدرت خود در خاور میانه تلاشهای زیادی کرده است. بوش با شکست نظامی در عراق، افغانستان و در ماندن بوش در مقابل تداخل ایران در منطقه از جمله عراق، افغانستان، لبنان و فلسطین، بار دیگر سیاستی دیگر را تعقیب کرد و به همین منظور امید خود را به بی نظیر بوتو بست و سرمایه گذاری کلانی را بر بوتو کرد. بوش فکر میکرد که می تواند با کارت بی نظیر بوتو می تواند توازن قوایی در منطقه خاورمیانه بوجود بیاورد. به همین منظور پشتیبانی زیادی را از بی نظیر بوتو کرد. سیاست بوش این بود که با دفاع از بوتو و به قدرت رساندن او در پاکستان می تواند بین جناح نظامی پاکستان به رهبری پرویز مشرف و جناح گرایش به آمریکا به رهبری بوتو اتحادی بوجود بیاورد تا دست خود بوش برای اجرای برنامه های آتی اش باز تر شود و پایگاه مستحکم تری در خاور میانه ایجاد کند. با بردن این بازی بوش به عنوان "مبارزه با تروریزم" سیاستهای پشت پرده خود را تعقیب می کرد. پاکستان کشور بسیار مهم و استراتژیکی است در آسیا و خاورمیانه، چه از لحاظ نظامی، فن آوری اتمی، جغرافیایی و مذهبی. همین خواص مهم بوش را بیشتر نسبت به این کشور احساساتی نموده است. پاکستان کشوری است که دارای قدرت اتمی بزرگی است و همزمان با این قدرت اتمی بزرگ دارای بزرگترین مرکز پرورش اسلام گرایان متعصب تروریست است. کشتن بوتو باعث شکستی دیگر برای بوش شد . در این میان سیاستهای بوش دچار بحرانی دیگر در خاور میانه گشته است همچنین حزب مردم پاکستان درچار بحران شدیدی شده است چون این حزب از طرف خانواده بوتو دهه هاست که رهبری می شد. ترور بوتو در تغییر معادلات سیاسی منطقه خاور میانه میتواند نقش زیادی را ایفا کند. از جمله می توان قدرت گرفتن اسلام گرایان در منطقه و تحکیم نظامی گری قویی تری در پاکستان را شاهد باشیم.

منصور پرستار

2007-12-27

Mansour_parastar@hotmail.com

www.sedaeazadi.se